Opening van de school in Alotenango

opening2
Afgelopen zondag 12 juli, zijn we met ons gezin (Wolter, Ilonka, Davita, Coen en onze pleegkinderen Nencho en Noeri) in Guatemala aangekomen. Op de dag van aankomst vielen we direct met onze neus in de boter: we waren net op tijd om
opening1a
nog aan te schuiven bij het verjaardagsfeest van Ana-Maria Ackermans. Daar ontmoetten we al vele vrienden en vrijwilligers, die we de dagen erna nog regelmatig zouden tegenkomen. De volgende dag konden een beetje bijkomen van het tijdverschil en genieten van de mooie stad Antigua. Op 14 juli hebben we een bezoek gebracht aan de school in Alotenango. Bij de eerste aanblik van het gebouw was ik sprakeloos. Met het SKG- logo op het hek en op de t-shirts van de kinderen werd alles ineens werkelijkheid.
Al het werk dat we met z’n allen de afgelopen jaren hebben verzet kwam bij elkaar. De school staat er schitterend bij. Het is een mooi solide gebouw, zeer vernuftig ontworpen met doorkijkjes en slimme lichtinval, waardoor er een frisse en inspirerende sfeer heerst. De kinderen kunnen er met recht trots op zijn. We hebben uitgebreid kunnen rondkijken en waren ondertussen getuige van de laatste voorbereidingen. Nog een schilderij ophangen, doek over het naambord, de slingers ophangen en de laatste repetities voor de liederen en het toneelstukje. Na afloop hebben we nog gezellig met Ana-Maria geluncht.

opening3
15 juli was dan de grote dag van de opening van de school. Om 3 uur werden we opgehaald bij het hotel. Inmiddels had de familie Stoelinga zich bij ons aangesloten. Ook zij hebben met eigen activiteiten veel geld bijeen gebracht voor het project. We werden afgezet bij het Centro Municipal, waar inmiddels honderden kinderen en andere genodigden waren verzameld. De sfeer was uitstekend: een podium met kinderen, de zaal helemaal aangekleed en heerlijke Guatemalteekse muziek op de achtergrond. De Nederlandse ambassadeur kwam nog binnen evenals de burgermeester van Alotenango.

opening4
De ceremonie zat mooi in elkaar: we hadden de vlaggen en volksliederen, een mooie speech van Ana-Maria en haar rechterhand Virginie, de bedankjes voor de architect en projectleider Knut, een bedankwoord en applaus voor SKG en uiteraard enkele woorden van Julio, de Guatemalteekse directeur van de school. Een dansje en toneelstukje van de kinderen maakten het allemaal compleet. Op het einde kreeg ik spontaan van een van de moeders nog een mooie geweven doek, uit dankbaarheid voor wat we voor de kinderen en de gemeenschap hebben gedaan.

opening5
Na afloop van dit programmadeel gingen we in een lange stoet door de straten van Alotenango naar de school. Daar aangekomen werd het lint doorgeknipt door een van de kinderen en mocht ik het naambord van de nieuwe school onthullen: “Centro Educativo Guate Niños Melanjoco”. Hierna maakten alle ouders, kinderen en genodigden een rondje door de school en was er een receptie. De kinderen zelf hadden weer plaats genomen in de schoolbanken om zo hun klassen “in bedrijf” aan iedereen te showen. Gelukkig
opening6
voor hen duurde dit niet lang, ze kregen al snel een feestelijk pakketje met een broodje, drinken en wat lekkers. Verder was er voor de kinderen nog een clown. Zo konden zij ook hun eigen feestje van de nieuwe school vieren. De trotse en blije blikken spraken boekdelen.

opening8
Bijzonder was nog dat de actieve vulkaan waar de school op uitkijkt, tegen het einde van de festiviteiten met een rookpluim duidelijk zijn goedkeuring gaf aan dit mooie project. Een vuurwerk georganiseerd door Julio maakte het allemaal compleet. In de avond hadden we nog een gezellig diner in een restaurant met alle mensen die zich het afgelopen jaar hebben ingespannen. Het was een onvergetelijke dag.

Wolter Sillevis Smitt

opening9